| |


Haszysz jest wytwarzany ze sprasowanej żywicy konopi indyjskich. Produkowany  jest głównie w celu zwiększenia stężenia poziomu substancji psychoaktywnych w stosunku do suszu oraz jako produkt ich odzyskania z odpadów z procesu trymowania roślin. W produkcji haszyszu staramy się oddzielić żywicę gromadzoną w postaci trichomów, od części zielonych rośliny i zabezpieczyć ją przed utlenianiem poprzez odpowiednie ściśnięcie.


Kolor haszyszu

Haszysz ma kolor różniący się w zależności od genotypu rośliny, sposobu i czasu pozyskania żywicy oraz jej czystości tj. Ilości odpadów roślinnych. Występuje w kolorach od żółtego, poprzez odcienie czerwieni, brązu, zieleni aż do głebokiej czerni. Konsystencję może mieć zbliżoną do plasteliny, mydła czy twardego, kruszącego się pod wpływem nacisku minerału. Skonfiskowany przez służby haszysz w latach 2000-2005 średnio miał stężenie około 18% THC (stężenie rośnie w czasie, wraz z nowymi odmianami konopi i jakością procesów produkcyjnych).

Przyjmowany jest podobnie jak susz konopny najczęściej w procesie palenia (bongo, fajka wodna, joint) czy waporyzacji. Może być spożywany także doustnie, jeżeli w procesie produkcji został poddany wcześniejszej dekarboksylacji.



Trichomy z których wytwarzany jest haszysz
przedstawione w różnych powiększeniach


    

Haszysz i jego historia


Haszysz ma długą historię używania, sięgającą wielu stuleci w krajach takich jak Indie czy Nepal. Istnieją przesłanki pozwalające sądzić, że był znany już w starożytnym Egipcie. Pierwsze wzmianki pisane pojawiają się jednak dopiero w broszurze wydanej w Kairze w 1123 roku n.e., stanowiącej krytykę muzułmanów za praktykę odurzania się tą substancją. Początkowo haszysz był spożywany doustnie, a palenie stało się popularne dopiero w XVIw. za sprawą upowszechnienia tytoniu. Do Europy haszysz zawędrował w XVIII wieku, prawdopodobnie przyczyniły się do tego w dużym stopniu kampanie napoleońskie. W XIX wieku haszysz był dość powszechnie stosowany w medycynie m.in. jako środek przeciwbólowy, nasenny czy przeciwwymiotny. W latach 60 został jednak zakazany konwencją ONZ o środkach odurzających i dopiero w ostatnich kilku latach w niektórych krajach zachodnich został ponownie zdepenalizowany/ zalegalizowany jako substytut suszu konopnego. Jeżeli interesuje cię historia konopi zerknij do ciekawego artykułu  Historia Walki z Marihuaną.

Największym światowym producentem haszyszu jest dzisiaj Afganistan oraz Maroko.

 

Efekty działania haszyszu


Efekty palenia czy spożywania haszyszu są identyczne jak w przypadku suszu konopnego, jednak zazwyczaj są one dużo bardziej intensywne ze względu na wyższe stężenie substancji aktywnych. W szczególności obejmują one:

* zmiany percepcji, zrelaksowanie
* upośledzenie pamięci krótkotrwałej
* zwiększenie apetytu
* zmienione poczucie czasu
* suchość błon śluzowych
* przekrwienie oczu
* upośledzenie motoryki


Po spaleniu zbyt dużej ilości, efekty działania haszyszu mogą nie być przyjemne, pojawić może się lęk, paranoja, panika, aczkolwiek nie jest znany przypadek śmiertelnego przedawkowania haszyszu. Aby tak się stało należało by spożyć/wypalić około kilograma tej substancji w ciągu 15 minut, co wydaje się być technicznie niewykonalne.



Jak zrobić haszysz


haszysz temple ballNajbardziej tradycyjne, do dzisiaj praktykowane metody wytwarzania haszyszu (pod nazwą „charas”) pochodzą z Indii i polegają na pocieraniu dłońmi dojrzałych kwiatostanów konopi lub obsypywaniu ich z żywicy bezpośrednio do naczynia. Zebrana w ten sposób żywica jest rolowana w dłoniach w kulę (Temple Ball) lub podłużny kształt przypominający kiełbasę. Produkt taki jest wysoko ceniony ze względu na stężenie THC sięgające 60%, ale wydajność tego procesu jest bardzo niska. Historycznie wykorzystywano też gotowanie kwiatostanów z niewielką ilością masła ale wytwarzany w ten sposób produkt przeznaczony był do spożycia doustnego i dzisiaj nie nazwalibyśmy go już haszyszem.


Haszysz przesiany przez sito, ale jeszcze nie sprasowanyW dzisiejszych czasach stosujemy najczęściej metody mechaniczne. Najprostszą z nich jest przesiewanie „surowego” suszu przez sito, przez co powstaje tzw. kief, z którego można wytworzyć haszysz po sprasowaniu. Częściej susz taki jest dodatkowo wcześniej schładzany, dzięki czemu żywica łatwiej oddziela się od suszu i staje się bardziej sypka tj. nie klei się do powierzchni.


Haszysz uzyskany przy pomocy bubble bagsNajbardziej popularną i najprostszą metodą pozyskania żywicy jest zastosowanie Bubble Bags, czyli kilku worków z wklejonymi na dnie sitami o zmniejszającej się średnicy oczek. Worki stosujemy w kolejności od najrzadszego sita, do najbardziej gęstego. Wykorzystujemy fakt, że żywica spada na dno worka, a resztki roślinne mają tendencje do unoszenia się na wodzie. Dzięki temu w kolejnych workach znajdziemy żywicę o coraz większej czystości. Susz najczęściej schładzany jest z wykorzystaniem wody z lodem (bubble hash metoda na mokro) lub opcjonalnie z suchym lodem (bubble hash metoda na sucho). W metodach „na sucho” alternatywą do stosowania Bubble Bags są sita podobne do tych stosowanych w sitodruku.


Pozyskaną w tym procesie żywicę należy następnie skompresować, uzyskując w ten sposób haszysz. Jest on od razu gotowy do użycia, chociaż można spotkać się z opinią, że dobry haszysz musi jeszcze poleżakować (w odpowiednich warunkach) przez około 3 miesiące, co wyraźnie poprawia jego walory smakowe i zapachowe.


Tradycyjnie haszysz jest wytwarzany z kwiatostanów, na których jest najwięcej żywicy. W praktyce można jednak wytwarzać go z całej zielonej części rośliny (w tym w szczególności odpady po trymowaniu, liście przytopowe). Należy jednak liczyć się z tym, że gorsza jakość materiału wyjściowego odbije się na jakości uzyskanego haszyszu, niezależnie od zastosowanej metody.


Olejek Haszyszowy


Żywicę możemy pozyskać także w wyniku procesów chemicznych z wykorzystaniem płynnego lub gazowego rozpuszczalnika z czego uzyskiwany jest olejek haszyszowy, nie mniej haszysz w definicji wymaga mechanicznego przesiania. Dzięki temu można uznać że wyrób jest bardziej ekologiczny i naturalny, a skład i udział substancji aktywnych jest możliwie najbardziej zbliżony do tego występującego w roślinie. Olejek najłatwiej jest uzyskać poprzez ekstrakcję przy pomocy butanu lub trudniejszą metodą ekstrakcja hasz oleju metodą Soxhleta, jest jeszcze 3 metoda nazywana łzy feniksa  Polecam również zerknąć na forum do działu olejek haszyszowy  znajdziecie tam o wiele więcej ciekawych metod i opisów ekstrakcji olejku haszyszowego.



Przechowywanie haszyszu


Procesy którym chcemy zapobiec w trakcie przechowywania haszyszu jest przede wszystkim utlenianie oraz zakażenie grzybem (pleśnią). Krótkoterminowe przechowywanie (do miesiąca czasu), nie wymaga dużo zachodu. Do bezpośredniego przechowywania poleca się stosowanie pojemników silikonowych albo owinięcie haszyszu w woskowany lub silikonowany papier do pieczenia. Tak przygotowany pakunek wkładamy do szczelnego słoika albo albo pojemnika próżniowego.

Długoterminowo zaleca się przechowywać z wykorzystaniem lodówki lub innego ciemnego, chłodnego i suchego miejsca. Tak przechowywany haszysz wytrzyma co najmniej rok zanim zacznie tracić swoje właściwości. Jeżeli chcemy przechowywać haszysz dłuższy czas, można go także mrozić w zamrażarce. W takim wypadku ważne jest jednak stopniowe schładzanie i ogrzewanie (w lodówce, co najmniej 72h) i nasz haszysz powinien być wcześniej dobrze wysuszony (w innym wypadku może się „pokruszyć”). Czym wyższej jakości produkt (czystość i jakość sprasowania) tym mniejsze ryzyko problemów w wyniku przechowywania.



Palenie haszyszu

Najczęstszą metodą przyjmowania haszyszu jest jego palenie. Wymaga to wcześniejszego wymieszania haszyszu z suszem konopnym, suszem CBD lub tytoniem. Mając na uwadze wysokie stężenie substancji psychoaktywnych jednorazowa dawka dla osoby nie mającej żadnej tolerancji, nie powinna być zazwyczaj większa od wielkości łebka od szpilki. Inaczej ma się już tutaj sytuacja dla osób z większą tolerancją na THC. Dobrej jakości haszysz zawiera wiele substancji lotnych (terpenów), które dają przyjemne odczucia smakowe. Aromaty chemiczne, wędzone, gorzki smak mogą wskazywać na zanieczyszczenie haszyszu i nie należy go palić.


Zazwyczaj preferowaną formą palenia jest joint lub zastosowanie fajki wodnej czy też bongo, które pozwalają na przyjęcie większej dawki substancji aktywnych w krótszym czasie, dzięki odpowiedniemu schłodzeniu i nawilżeniu dymu. W takim wypadku można też zastosować tzw. dabbing, czyli odparowanie substancji aktywnej na gorącym gwoździu, będącym dobrą alternatywą dla tradycyjnego palenia. W metodzie tej nie ma potrzeby stosowania suszu.

Waporyzacja haszyszu


Haszysz najlepiej przed waporyzacją zmieszać  z suszem, lub ułożyć go na suszu. Temperatura waporyzacji haszyszu powinna też być trochę niższa. Niektóre rodzaje haszyszu przy wyższych temperaturach waporyzacji potrafią zmienić się w  olej. Żeby uzyskać optymalny efekt i widoczną parę podczas waporyzacji haszyszu należy ustawić temperaturę waporyzatora na 170℃, jeżeli chcemy większe "chmury" odpowiednio ustawiamy wyższą temperaturę. Na wysokich ustawieniach tempreratury w waporyzatorze, bez wymieszania haszyszu z szuszem, haszysz będzie zamieniać się w płynną żywicę, co stanie się problematyczne do waporyzowania, a w najgorszym wypadku zniszczy nam waporyzator.

 

Dlaczego haszysz jest tak popularny?

 

*skład kannabinoli oraz terpenów najbardziej zbliżony do naturalnego

*w produkcji brak zastosowania środków chemicznych

*ułatwia przyjęcie większej dawki substancji aktywnych zawartych w konopiach

*łatwiejsze przechowywanie (mniej potrzebnego miejsca, mniejsze ryzyko pleśni, wolniejsze utlenianie)

*dobrej jakości haszysz daje niepowtarzalne wrażenia smakowe i zapachowe

*możliwość wytworzenia haszyszu także z odpadów po produkcji suszu, niedojrzałych i zaburzonych genetycznie roślin


 Na koniec kilka zdjęć haszyszu z forum


Opracował: bingobum
Wszystkie zdjęcia należą do użytkowników Forum Haszysz !!